ادامه بی‌خبری از وضعیت دو نوکیش مسیحی در ارومیه

از وضعیت دو نوکیش مسیحی زندانی در ارومیه همچنان خبری در دست نیست و نهادهای امنیتی از پاسخگویی در مورد سرنوشت آنها خودداری می‌کنند.

به گزارش«محبت‌نیوز» بیش از سه ماه از بازداشت «انوشه (ورونیکا) رضابخش» و «سهیل (آگوستین) زرگرزاده‌ثانی» دو نوکیش مسیحی فارسی زبان در ارومیه می‌گذرد، اما همچنان از وضعیت آنها هیچ اطلاعی در دست نیست.
این مادر و پسر مسیحی روز دوم اسفند ماه ۱۳۹۵ برابر با (۲۰ فوریه ۲۰۱۷) توسط نیروهای لباس شخصی که گمان می‌رود اطلاعات سپاه شهر ارومیه بودند در منزل خود بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شدند.

سهیل زرگرزاده‌ثانی دانشجوی سال چهارم روانشناسی است و شاهدان عینی گفته بودند در هنگام دستگیری، نیروهای امنیتی بسیاری از کتاب‌ها و جزوات او را از منزل خارج کردند که در بین آنها چند جلد کتاب مقدس و جزوات الهیاتی هم وجود داشته است.
سهیل و مادرش از نوکیشان مسیحی با گرایش (اعتقادات کلیسای کاتولیک) هستند و تاکنون سابقه دستگیری و یا بازداشت نداشته‌اند.
اطلاعات بدست آمده توسط منابع آگاه در ارومیه حاکی از آن است که شهروندانی که با اتهامات عقیدتی و مذهبی روبه رو می‌شوند و یا دگراندیشان سیاسی و مذهبی را پس از دستگیری برای بازجویی به ساختمان اطلاعات سپاه واقع در خیابان بهشتی، دانشکده‎ی سابق منتقل می‌کنند.
در همین راستا گروهی از ایرانیان مسیحی در شهرهای مختلف اروپایی تلاش کردند تا با تشکیل کمپین‌هایی برای آزادی و روشن شدن سرنوشت این دو شهروند مسیحی تلاش کنند، از جمله این اقدامات تشکیل چند کمپین در آلمان بوده است.
ارومیه شهری است که نوکیشان مسیحی پیش از این هم در آن با برخوردهای شدید حکومتی روبه رو شدند.

در انتخابات اخیر ریاست جمهوری ایران نیز هر دو کاندیدا با شعار برابری حقوق اقلیت‌های دینی و قومی سعی در جمع کردن آراء اقلیت‌ها داشتند و مدعی بودند «در ایران اقلیت‌های دینی و مذهبی آزادی کامل دارند».

انقلاب اسلامی مقدمه‎ی اذیت و آزار مسیحیان در ایران بود

از همان روزهای آغازین انقلاب اسلامی بسیاری از کلیساها تعطیل شد و روحانیون مسیحی تبعید و یا مجبور به ترک ایران شدند.

به گزارش «محبت نیوز» به مناسبت سالمرگ روح‌الله خمینی، رهبر انقلاب اسلامی در ایران، سفارت جمهوری اسلامی در سوریه میزگردی با محور بررسی ابعاد راهبردی و انسانی در اندیشه خمینی برگزار کرده است که در آن رایزن فرهنگی ایران تعدادی از اعضای اتحادیه نویسندگان عرب را هم دعوت کرده بود.
از سخنرانان این نشست محمد کنایسی، سردبیر روزنامه «البعث» (ارگان حزب بعث سوریه)، «نزار مباردی» کشیش ارتدوکس کلیسای نیقولاوس دمشق و «نضال الصالح» رییس اتحادیه نویسندگان عرب بودند و حجت‌الاسلام نبیل حلباوی و ترکابادی، سفیر ایران در دمشق نیز در این نشست حضور داشتند.
در این سخنان که بخش‌هایی از آن ادعاهایی مربوط به دموکراسی‌خواهی خمینی و استقلال طلبی او بود، کشیش نزار مباردی از حامیان بشار اسد در سخنرانی خود به مقایسه مشترکات اندیشه دینی خمینی با مسیحیت پرداخت و ادعا کرد پس از انقلاب اسلامی در ایران وضعیت مسیحیان در این کشور مطلوب است و همانند سایر شهروندان ایرانی از حقوق سیاسی، اجتماعی و مدنی برخوردارند و مشارکت مسیحیان ایرانی در سازندگی ایران بالاست.

بی‌گمان از نشستی که یک پای آن سفیر و رایزن فرهنگی سفارت ایران در دمشق باشد و یک سر آن اعضای حزب بعث سوریه نمی‌توان توقع داشت که جز حمایت و تعریف و تمجید از سیاست‌های جمهوری اسلامی و عملکرد روح‎الله خمینی موضوع دیگری مطرح شود، اما به استناد تاریخ از همان روزهای نخست انقلاب و به خصوص پس از استقرار نظام جمهوری اسلامی فشار و سرکوب اقلیت‌های دینی آغاز شد که در این میان مسیحیان و ارامنه به دلیل کثرت جمعیتی آسیب‎های زیادی دیدند تا آنجا که اصناف و اموال آنها مورد هجوم انقلابیون متعصب قرار گرفت، آنچنان که دولت وقت هم قدرت مقابه با آنها را نداشت.

تهدید علیه مسیحیان آنقدر زیاد شده بود که در جامعه‌‏ی مسیحیان ترس و نگرانی انداخته بود اعتراضات زیادی به این وضعیت می‎شد.
مرداد سال ۱۳۵۸ صادق طباطبایی نخست وزیر و سخنگوی دولت به دیدار آرداک مانوکیان، رییس وقت خلیفه‌گری رفت و گفت آنچه آمریکا، آلمان و ایتالیایی‌ها ضد انقلاب می‌گویند تبلیغات منفی است.

طباطبایی ادعا کرد آنها می‌خواهند وضعیت اقلیت‌های دینی در جمهوری اسلامی را مصیبت‎بار جلوه دهند و به همین دلیل در روزنامه‌های خود می‌نویسند که کلیساها تعطیل شده، روحانیون مسیحی در تبعید به سر می‎برند، زنان مسیحی جرات در خیابان ظاهر شدن ندارند و هر چند خانواده گرد هم زندگی می‌کنند که همگی آنها بی‎اساس است.
این در حالیست که در همان ابتدای انقلاب بسیاری از کلیساها همپایه آتشکده‌ها و کنیسه‌ها تعطیل و حتی تبدیل به پادگان‌های آموزش نظامی و عقیدتی شده بودند

وضعیت مسیحیان و ارامنه در اوایل انقلاب با امروز قابل مقایسه است چون آن زمان هم روح‎الله خمینی سعی می‌کرد عده‎ی اندکی از مقامات بلند پایه مسیحیان و ارامنه‎ی همسو با سیاست‎های انقلاب اسلامی را دور خود جمع کند و بدنه‏‌ی اجتماعی مسیحیان در ایران را نادیده گرفت تا آنجا که حتی حقوقی که حتی بندهایی که قانون اساسی برای اقلیت‌های دینی تعیین کرده بود نادیده گرفته شد.

تخریب عمدی قبرستان مسیحیان کرمانشاه

بی‎توجهی و عدم محافظت و نگهداری از آثار تاریخی و فرهنگی ایران از سوی جمهوری اسلامی موجب آن شده است که هر روز بخشی از این آثار توسط افرادی ناشناس مورد تخریب یا غارت قرار گیرد یا در سایه بی‌توجهی‌ها و کمبود بودجه نابود شوند.

به گزارش «محبت نیوز» مجموعه گورستان ارامنه و قبرستان قدیمی مسیحیان در شهر “کرمانشاه” همچون بسیاری از بناهای تاریخی مسیحیان و آرامگاه‌های قدیمی ایران در حال تخریب است، اما زیر سایه بی‌توجی یا سودجویی مسوولان شهری فکری به حال آنها نمی‎شود.
طبق تصاویر و فیلم‌هایی که شاهدان عینی برای آژانس خبری مسیحیان ایران ارسال کردند، شهرداری کرمانشاه برای تخریب عمدی این مجموعه‎ی تاریخی، به بهانه‏ آبیاری زمین‌های قبرستان دست به تخریب این مکان تاریخی زده است.
پیش از این هم تندروها و افراط گرایان منطقه با چراغ سبز نهادهای امنیتی و بسیج سنگ قبرها را شکستند و صلیب‌های سنگ‌تراشی شده روی قبرها را از بین بردند تا اثری از آنها باقی نماند.

گفتنی است بخش وسیعی از اراضی این مجموعه در سال‌های گذشته به بهانه های مختلف از سوی شهرداری تصاحب شده است و محوطه کوچکی از قبرستان با تعدادی قبر قدیمی باقی مانده که مسوولان قصد دارند به تدریج آنها را نیز ویران کنند.

بی‎توجهی و عدم محافظت و نگهداری از آثار تاریخی و فرهنگی ایران از سوی جمهوری اسلامی موجب شده است که هر روز بخش بیشتری از اماکن تاریخی مسیحیان توسط افرادی ناشناس مورد تخریب قرار گیرد یا در سایه بی‌توجهی‌ها و کمبود بودجه و یا اهداف مشخص نظام در راستای هر چه بیشتر محو نمودن حضور و نشانه های مسیحیان تخریب گردند.
در منطقه پس از سوریه و عراق که درگیر جنگ داخلی هستند و نیروهای دولت اسلامی (داعش) که به عمد اماکن باستانی بخصوص آثار و بناهای کهن متعلق به مسیحیان را ویران می‌کنند، آثار تاریخی هیچ کشوری به اندازه ایران تخریب نمی‎شود.
شدت و میزان تخریب آثار تاریخی در ایران بی‌‏شباهت با تخریب آثار باستانی توسط اسلامگرایان داعش نیست. به خصوص آنکه دولت اسلامی هم بیشترین صدمه را به بناهای متعلق به مسیحیان وارد می‌کند. به عبارتی گروه تروریستی داعش هم بسیاری از کلیسای قدیمی در شمال شرق موصل را با خاک یکسان نمود و بسیاری از قبرستان‌های مسیحی و صومعه‎های کوچک و بزرگ را تخریب کرده است.کارنامه‎ی جمهوری اسلامی ایران هم از این نظر با داعش قابل مقایسه است.

به عنوان مثال تعرض شهرداری به گورستان مسیحیان اهواز و تخریب و سرقت صلیب‌های قبرستان ارامنه و لهستانی‌های این شهر در سال‌های اخیر نمونه‎ای از این شباهت‌هاست

یا تخریب “قبرستان انگلیسی ها” یا قبرستان مسیحیان بوشهر که به عنوان یکی از محل‌های تدفین ارمنیان بوشهر نیز استفاده می‌شده است، اما زمین‌های آن تخریب و فروخته شد و ساخت ساز در آن صورت گرفت.
همچنین قبرستان تاریخی در حریم “قلعه دختر” در استان کرمان نیز در سال‌های گذشته به طور کامل تخریب شد. قدمت قبرستان تخریب شده به بیش از ۲۰۰ سال پیش می‎رسید. کلیسای تاریخی کرمان هم که در لیست آثار ملی ایران ثبت شده بود به وسیله لودر کاملن تخریب و به تلی از خاک تبدیل شد. این کلیسا در سال ۱۳۸۷ جز آثار ملی ثبت شده بود و می‌باید تحت حفاظت و مرمت قرار می گرفت اما در شهریور ماه سال گذشته به دلایل نامعلوم شبانه به وسیله ماشین‌های سنگین کاملن تخریب شد.

مجموعه قبرستان مسیحیان تهران (دولاب) هم که سابقه آن به زمان رضاشاه می‎رسد و پس از جنگ دوم جهانی صدها افسر و سرباز لهستانی و پزشکان دربار پهلوی اول و بسیاری از هنرمندان ارمنی و کاتولیک و پروتستان در آن دفن شدند نیز در حال تخریب است و یا بخشی از آن در خطر تصاحب توسط شهرداری تهران است.
بعضی از گورستان‌های مسیحیان در تهران هم در خطر نابودی قرار گرفتند، از جمله گورستان بین‎المللی مسیحیان پروتستان در تهران که تعدادی از قبرهای آن حدود شش سال پیش جابجا شدند.

این جابجایی بخاطر تعریض جاده قم و عقب نشینی دیوار کنار جاده این گورستان، انجام شده بود.

تا پیش از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ مسیحیان زیادی در کرمانشاه زندگی می‌کردند. نخستین بیمارستان در غرب ایران با نام «وست مینستر هاسپیتال» (بیمارستان مسیح) توسط پزشکان آمریکایی در کرمانشاه ساخته‌شد. همچنین دو کلیسای متعلق به آشوریان و ارمنیان در خیابان شریعتی واقع بود که اگرچه کلیسای ارمنیان در دهه ۱۳۸۰ تخریب شد، اما کلیسای آشوریان با نام کلیسای پنطیکاستی همچنان پابرجاست. کنسولگری انگلستان در میدان غدیر (شهناز) و انجمن ایران و آمریکا از آثار مسیحیان این شهر بود که به مرور زمان تحت فشار جمهوری اسلامی از بین رفت.

تعطیلی برخی از جلسات انجمن‌ معتادان گمنام (NA) به اتهام ترویج مسیحیت

از سال ۸۸ رسانه‌های امنیتی داخلی خبر دادند که بعضی از گروه های فعال در زمینه ترک اعتیاد در شهرهای مختلف ایران، در جلساتشان اقدام به تبلیغ و ترویج مسیحیت می‌کنند.

به گزارش«محبت نیوز» Narcotics Anonymous که به اختصار NA نامیده می شود گروهی است که در ایران با نام «انجمن معتادان گمنام» مشهور است. NA را می توان یکی از بزرگترین NGOهای دنیا قلمداد کرد که در رسیدن به اهداف خود موفق بوده است. تنها چیزی که برای عضویت در NA نیاز است «آرزوی قطع مصرف مواد مخدر» است. در این گروه ها اعضا یکدیگر را به صورت منظم ملاقات می کنند تا به همدیگر برای پاک ماندن کمک کنند. این انجمن که کمک شایانی به بهبودی معتادان در ایران نموده است در ۱۲۷ کشور جهان که بسیاری از آنان اسلامی هستند، فعالیت دارد.

حالا در شهرستان “فردیس” از توابع کرج چند گروه از این انجمن ترک اعتیاد با مصوبه شورای تامین استان و به اتهام ترویج مسیحیت تعطیل شدند.
این خبر را حمید احدی، سرپرست فرمانداری فردیس خبر داده و گفته تصمیم آن در نشست شورای مواد مخدر شهرستان فردیس که در فرمانداری برگزار شده گرفته شده است و در راستای برطرف کردن آسیب‌های اجتماعی از اصناف صورت گرفته است.

به ادعای این مقام مسوول، اعضای گروه ترک اعتیاد «NA» مَنش مبلغان برخاسته از عرفان مسیحیت را در دستور کار خود داشتند و در کلاس‌های خود از آموزه‌های مسیحی برای درمان استفاده می‌کردند.
او از اداره تبلیغات اسلامی شهرستان فردیس خواسته تا مُبلغی به کلاس‌های ۱۲ قدمی ترک اعتیاد «NA» فرستاده شود که بتواند عرفان شیعی را جایگزین آنچه به گفته او عرفان مسیحیت است، نماید!

این اتهامات به “انجمن معتادان” گمنام در حالی مطرح می گردد که در قدمها و سنتهای این انجمن همواره به عنوان یک اصل اساسی تاکید شده است که NA به هیچ سازمانی وابسته نیست. حق عضویتی ندارند و با هیچ سازمان سیاسی، مذهبی و یا انتظامی نیز مرتبط نمی باشند.
از خبر برخورد با ترویج آموزه‌های مسیحی در انجمن های NAاولین بار اسفند ماه سال ۱۳۸۸ پرده برداشته شد. پس از آنکه تعدادی از رسانه‌های داخلی جمهوری اسلامی خبر دادند که بعضی از گروه های کارکرد قدم های ۱۲ گانه ترک اعتیاد در شهرهای مختلف بخصوص در تهران، جلساتی روزانه تشکیل داده و در این جلسات اقدام به تبلیغ و ترویج مسیحیت می‌کنند.
یکی از این رسانه‌های سایت خبری “رجانیوز” نزدیک به نهادهای امنیتی بود که نوشت: «این‌گونه مراکز با هدف جذب افراد حاضر در کمپ به فرقه‌های مسیحی و خروج آن‌ها از دین اسلام نکات ابهام‌آمیزی را در خصوص اسلام و حمایت از مسیحیت مطرح می‌کنند».

سال۸۸ پس از انتخابات ریاست جمهوری در ایران در اوج اعتراضات خیابانی علی خامنه‎ای به طور مستقیم از ترویج مسیحیت در ایران انتقاد کرد و خواستار برخورد دستگاه‌های امنیتی با ترویج آن شد.

در گزارشهایی که علیه انجمن معتادن گمنام مطرح شده است آمده: «مسوولان این مراکز به طور عمده از وابستگان به فعالان مسیحی هستند و با کمک‌های مالی به معتادان سعی می‌کنند از این طریق آن‌ها و خانواده‌هایشان را جذب فرقه‌های مسیحیت کنند.»
گفتنی است علی رغم موفقیت های چشمگیری که NA در ایران داشته و خدمات شایانی که این انجمن مردم نهاد در راستای حمایت در مسیر بهبودی بیماران اعتیاد با بهره گیری از روش درمانی ۱۲ قدم نموده، شوربختانه امروزه شاهد این هستیم که تحت فشار حکومت، به تدریج تعداد زیادی از جلسات این انجمن بخصوص در شهرهای بزرگ با این قبیل اتهامات تعطیل می شوند.

در اردیبهشت سال ۱۳۹۲ در مراسم رونمایی از مجموعه کتاب‌های «سبک زندگی توحیدی و موفقیتهای الهی» که در سازمان فعالیتهای قرآنی دانشگاهیان انجام شد محمدتقی فعالی، مؤلف این کتاب که از جمله پژوهشگران حوزه عرفان و جنبش‌های نوظهور دینی بود نسبت به تبلیغ عرفان‌های کاذب و مسیحیت در برخی از مراکز خدماتی و انجمنهای NA هشدار داد.

شهریور سال ۱۳۹۲ تعدادی از گروه های زیر مجموعه انجمن NA با همین اتهام تعطیل شدند تا آنجا که با اعضای ارشد (راهنماهای اصلی) آنان بارها برخوردهای شدید امنیتی و انتظامی شد. هر چند آنها این اتهام را که سازمان‌های مسیحی به آنها پول می‌دهند تا به این طریق به ترویج مسیحیت بپردازند را رد کردند و اعلام نمودند این انجمن در راستای کمک به همدردهایشان در زمینه بیماری اعتیاد است و طبق سنتها و قدم های این گروه هیچ فعالیتی در زمینه مذهبی و سیاسی ندارند.

گفتنی است هدف معتادان گمنام در سراسر دنیا این است که هر معتادی در دنیا فرصت تجربه نمودن پیام بهبودی معتادان گمنام (NA) را به زبان، فرهنگ و قوانین خاص کشور خود را داشته باشد و امکانی برای یافتن راه تازه ای برای زندگی خود بیابد.

«عدالت و برابری جنسیتی»: تقابل دیدگاه‌های زنان مجلس یا دستورات علی خامنه‌ای

چهار نماینده زن در ایران برخلاف کلیات دیدگاه‌های علی خامنه‎ای درمورد عدم برابری و عدالت جنسیتی بین زنان و مردان، خواستار حضور بیشتر زنان در عرصه‌های مدیریتی شده‌اند.

به گزارش «محبت نیوز» در ایران تعدادی از نمایندگان زن مجلس در تذکری به “حسن روحانی” عنوان کردند که زنان ما نیازی به اعطای امتیازات جنسیتی ندارند و زنان با معیار توانمندی و شایستگی می‌توانند در حوزه مدیریت کلان و ارشد کشور نقش ایفا کنند.
طیبه سیاوشی شاه‌عنایتی نماینده تهران، هاجر چنارانی نماینده نیشابور، زهرا سعیدی مبارکه نماینده مبارکه و ناهید تاج‌الدین نماینده اصفهان نمایندگانی بودند که در تذکری به روحانی خواستار استفاده از استعدادها و توانمندی‌های زنان در اداره امور شدند.

در بخشی از متن نامه‎ی آنها آمده: «با گذشت ۴ دهه از انقلاب اسلامی، زنان شایسته جامعه ما هنوز جایگاه واقعی خود را در اداره امور کشور به دست نیاوردند و در بسیاری از حوزه‌ها حضور ویترینی دارند».

این زنان در نامه خود خواسته‎اند دولت فارغ از نگاه جنسیتی در راستای اجرای بند ۱۴ اصل سوم، اصل بیستم و اصل بیست و یکم قانون اساسی فرصت‌های لازم برای استفاده از ظرفیت‌ها و استعدادهای زنان در اداره امور کشور را ایجاد کرده و امکان لازم برای ورود بانوان به عرصه‌های مدیریتی و توسعه را فراهم کند.

چهار دهه از عمر انقلاب اسلامی در ایران می‌گذرد و معدود زنانی هستند که که توانسته‎اند مسوولیتی در سیستم مدیریتی داشته باشند، اما هنوز به یک جمع بندی مشخص در مورد حق و حقوق خود نرسیده‎اند.
در حالیکه تعدادی از زنان پارلمان خواستار آن هستند که دولت دیدگاه‌های جنسیتی را کنار گذارد و بر مبنای قانون اساسی حق و حقوق زنان را بدون امتیازات و نگاه‌های جنسیتی در اختیار آنان قرار دهد گروهی دیگر از زنان که بر هویت جنسیتی آنهم از دیدگاه اسلامی تاکید می‌کنند.
اوایل خرداد سال ۱۳۹۶ در ایران نشست هم‌اندیشی اسلام و مسیحیت کاتولیک فرانسه برگزار شد که یکی از سخنرانان آن «فریبا علاسوند» عضو شورای سیاست‌گذاری حوزه‌های علمیه خواهران بود که که تاکید کرد: «ما می‌توانیم در رابطه با دو موضوع هویت‌های جنسیتی و نقش‌های جنسیتی کارهای تحقیقاتی زیادی را انجام داده و به تعریفی جهانی درباره خانواده و محبت بین زن و مرد برسیم و به‌عنوان رهبران دینی راهنمایی دیگران باشیم».

محور این نشست تحکیم بنیان خانواده بود. در راس حکومت علی خامنه‎ای و بسیاری از ائمه‎جمعه و نمایندگان ولی فقیه در استان‌ها بارها تاکید کردند که برای زنان بهتر است که بجای ورود به مسائل مدیریتی وقت خود را صرف خانه‎داری کنند.
اسفند ۱۳۹۵ علی خامنه‎ای سیاست‌های کلی خانواده را ابلاغ کرد و بر نقش زنان در خانه‎داری تاکید کرد. او حتی موضوع برابری و عدالت جنسیتی زنان و مردان را مفهومی غربی خواند و گفت که برابری باید بر اساس ظرفیت‌های خدادادی و پروش آنها باشد.

موضوعی که مدیران حوزه‌های علمیه نیز بر آن تاکید دارند و در مقابل معدود زنان در مجلس خواستار دور شدن از نگاه جنسیتی به زنان هستند.

مضروب شدن مشکوک “مریم نقاش زرگران” در زندان اوین و عدم اعزام به بیمارستان

اتهام اصلی این نوکیش مسیحی تشکیل کلیسای خانگی و ترویج مسیحیت است، اما اتهام اقدام علیه امنیت ملی است که پرونده‎ی او را در اختیار اطلاعات سپاه قرار داده بود.

به گزارش «محبت نیوز» مریم (نسیم) نقاش زرگران شهروند مسیحی زندانی در اوین در روزهای گذشته توسط یکی از زندانیان عادی در بند نسوان مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و از ناحیه پا آسیب دیده، اما تلاش برای اعزام او به بیمارستان بی‌نتیجه مانده است.
منابع نزدیک به خانم نقاش زرگران با تایید این خبر اعلام کردند که این زندانی از ضارب شکایت کرده، اما مسئولان زندان پاسخی به این شکایت نداده‌اند و او نیز به به بیمارستان اعزام نشده است.
پیش از این یک منبع نزدیک به خانواده زرگران در گفتگو با خبرگزاری “هرانا” گفته پس از آنکه نسیم مورد ضرب و شتم قرار گرفته خانواده به ملاقاتی او رفته‌اند و متوجه شدند حال این زندانی اصلن خوب نیست و پای او به شدت آسیب دیده است.
گویا یکی از زندانی‌های غیرسیاسی با او درگیر شده و نسیم را هل داده که او پس از برخورد به زمین از ناحیه پا دچار آسیب شده است.
آسیب دیدگی برای این زندانی بسیار خطرناک است چون خانم زرگران که به دلیل ابتلا به بیماری ASD حدود ٩ سال قبل تحت جراحی قلب قرار گرفت و نیاز مبرم به مراقبت‌های ویژه و مستمر پزشکی دارد، از طرفی مدت زیادی که او در زندان بوده دچار ضعف عضلانی است و بدنش آسیب‌پذیر است.
این که آیا برخورد فیزیکی با زرگران با چراغ سبز ماموران زندان بوده یا خیر مشخص نیست، اما بعد از ملاقات خانواده زرگران آنها از مسئولین زندان پیگیر مسئله شدند ولی اجازه ملاقات با «چهارمحالی» رییس زندان را پیدا نکرده‌اند.

بعضی مسوولین هم گفته‌اند که بند نسوان مربوط به آنها نمی‌شود و دادیار زندان هم مرخصی بوده است و تلاش‌های این خانواده بی‌نتیجه مانده است.
او سال گذشته پس از اعتصاب غذا به مرخصی رفت و چون حال مساعدی برای بازگشت نداشت با اجازه مقامات زندان در مرخصی ماند، اما وقتی دوباره احضار شد این مدت را برای او غیبت محسوب کردند.
با این وجود این مدت جریمه غیبت برای او ۴۲ روز بود که حالا ۵۵ روز محاسبه شده است.

زرگران اولین بار اسفندماه ١٣٨٩ توسط وزارت اطلاعات احضار و بازجویی شد. اما چند ماه بعد پس از دستگیری سعید عابدینی، شهروند ایرانی-آمریکایی که برای تاسیس پرورشگاه در شمال ایران به کشور بازگشته بود، از سوی پلیس امنیت به صورت تلفنی احضار و بازداشت شد.
اتهام اصلی او تشکیل کلیسای خانگی و ترویج مسیحیت است، اما اتهام اقدام علیه امنیت ملی است که پرونده‎ی او را در اختیار اطلاعت سپاه قرار داده بود.

در نهایت بدون تفهیم اتهام او به حکم قاضی مقیسه، رییس شعبه ٢٨ دادگاه انقلاب به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق اجتماع و تبانی به چهار سال حبس تعزیری محکوم شد.
در این مدت بارها خواستار استفاده از حق آزادی مشروط شد، اما نه تنها صدای او به گوش مسئولین زندان نرسید بلکه پس از اعتصاب نیز از اعزام او به بهداری و حتی بیمارستان خودداری کردند تا اینکه حال او رو به وخامت گذاشت.