سکوت نهادهای امنیتی و قضایی در مورد ترور و حذف رهبران کلیسایی در ایران

مشخص نیست چرا حکومت در مورد پرونده ‏ی میناسیان سکوت کرده؟ آیا برای حذف آنچنان که سابقه نشان می‌دهد برنامه ریزی شده بود؟ علت سکوت نمایندگان اقلیت مجلس شورای اسلامی چیست و پیگیری‌ها به کجا رسیده؟

(راست) شهید مسیحی بهرام دهقانی فرزند اسقف حسن دهقانی تفتی

به گزارش «محبت نیوز» بیش از یک هفته از حمله افراد ناشناس به «واروژ میناسیان» رییس شورای خلیفه‌گری ارامنه اصفهان گذشته و هیچ مقام انتظامی و امنیتی، حتی نمایندگان اقلیت‌ مسیحی در مجلس شورای اسلامی در مورد آن واکنشی نشان ندادند.
روز جمعه ۳۱ شهریور (۲۲ سپتامبر) گروهی افراد ناشناس که به نظر از تندروهای وابسته به جمهوری اسلامی بودند به اتومبیل میناسیان حمله کردند و او مجروح شد.
میناسیان و سیپان کچچیان خلیفه ارامنه اصفهان در حال بازگشت از سفر به خانه بودند که مورد حمله قرار گرفتند.

گرچه شورای خلیفه‎گری ارامنه این حمله را محکوم و اعلام کرد که «اطمینان داریم مراجع ذیصلاح هر چه سریع‌تر اقدامات ضروری در جهت جلوگیری از تکرار چنین حوادثی را که آرامش در کشور و امنیت شهروندان را در معرض تهدید قرار می‌دهد، به کار خواهند بست»، اما حتی از یک اظهار نظر و اطلاع رسانی درباره جزییات آن خودداری شده است.

آرشیو روزنامه کیهان از ترور مقام های کلیسایی در اصفهان

ترور رهبران بلندپایه مسیحی در استان اصفهان سابقه دارد. در چنین روزهایی در سال ۱۳۵۸ (۱۹۷۹ میلادی) گروهی افراد ناشناس وارد منزل اسقف «حسن دهقانی تفتی» شدند و وی را با اسلحه هدف قرار دادند که مارگارت همسر اسقف دهقانی برای نجات جان او تلاش کرد و او نیز مجروح شد.

اسقف دهقانی و مارگارت در این حادثه جان سالم به در بردند و پس از آن رویداد بناچار از ایران مهاجرت کردند  و به همراه سه دختر خود در بریتانیا پناهنده شدند.

تیرماه سال جاری «گلی فرانسیس دهقانی» به عنوان یک پناهنده‌ی ایرانی، اولین اسقف کلیسای لفبورو بریتانیا شد.

اسقف دهقانی از اندیشمندان ایرانی- مسیحی بود و چندین جلد کتاب پژوهشی و تحقیقی از وی بر جای ماند. ترور او مربوط به اختلاف با انقلابیون بر سر بیمارستان مسیحی در شیراز بود که تندروها آن را تصاحب کرده بودند و نامش را بیمارستان «انقلاب اسلامی» گذاشتند. اسقف دهقانی خود را آماده می‌کرد تا در جلسه دادگاه در اصفهان مربوط به اختلاف بر سر این بیمارستان شرکت کند.

با وجود اینکه سپاه و شهربانی وعده داد که این پرونده را پیگیری می‌کند، اما وضعیت وخیم‎تر هم شد.

بهرام دهقانی، پسر کشیش دهقانی اردیبهشت سال ۱۳۵۹ در اتومبیل خود توسط افراد ناشناس ترور شد. اسقف دهقانی تلاش زیادی می‌کرد تا اموال و زمین‌های کلیساها توسط انقلابیون مصادره و غارت نشود و همین باعث شد که حکومت برای فشار به او و خانواده‏اش حذف او و نزدیکانش را در دستور کار خود قرار داد.

اکنون مشخص نیست چرا حکومت در مورد پرونده‏ی میناسیان سکوت کرده؟ آیا برای حذف آنچنان که سابقه نشان می‌دهد برنامه ریزی شده بود؟ علت سکوت نمایندگان اقلیت چیست و پیگیری‌ها به کجا رسیده؟

وزیر کشور ایران: بیکاری در بعضی شهرها به ۶۰ درصد رسیده است

عبدالرضا رحمانی‌فضلی، وزیر کشور ایران می‌گوید با وجود اعلام رقم بیکاری ۱۲ درصدی در کل کشور، در بعضی از شهرها بیکاری به ۶۰ درصد رسیده است. او گفته در مناطقی که بیکاری ببشتر است، آمار آسیب‌های اجتماعی، مانند "اعتیاد، حاشیه نشینی و طلاق" هم بالاتر است.

وزارت کشور ایران، هر سال گزارشی از "آسیب‌های اجتماعی" به رهبر ایران و رئیسان مجلس، دولت و قوه قضائیه می‌دهد. ارائه گزارش امسال ظاهرا به تاخیر افتاده است و آقای فضلی در ارتباط با همین مسئله با رسانه‌ها سخن گفته است.

خرداد پارسال ارائه گزارش آسیب‌های اجتماعی وزارت کشور خبرساز شد. اگرچه جزئیات این گزارش محرمانه باقی ماند اما عبدالرضا رحمانی‌فضلی، بخش‌هایی از این گزارش را در مجلس خواند که بعضی از رسانه‌ها آن را "تکان دهنده" خواندند.

در این گزارش به وجود بیش از ۱۱ میلیون حاشیه نشین، یک و نیم میلیون معتاد و زندانی شدن سالی ۶۰۰ هزار نفر اشاره شده بود.

بالاترین آمار بیکاری در کرمانشاه

وزیر کشور ایران، به آمار "بیکاری ۶۰ درصدی در بعضی شهرها" اشاره کرد، اما نام شهرهایی که چنین آمار بیکاری بالایی دارند را اعلام نکرد.

آمارهای موجود که بر اساس سرشماری سراسری سال ۱۳۹۵ ایران منتشر شده، بالاترین نرخ بیکاری را ۳۸.۶ درصد اعلام می‌کند که مربوط به اسلام آبادغرب در کرمانشاه است و از آماری که آقای فضلی اعلام کرده بسیار فاصله دارد.

اما او به این نکته اشاره کرده است که بیکاری در بعضی از شهرها، با نرخ متوسط بیکاری کشور فاصله چشمگیری دارد. نگاهی به نرخ بیکاری شهرستان‌های ایران، نشان می‌دهد که بیکاری در شهرستان‌های استان کرمانشاه تا حد قابل توجهی از استان‌های دیگر بالاتر است. در بین ده شهری که بیشترین آمار بیکاری را دارند، هفت شهر، در استان کرمانشاه قرار دارند.

منبع: وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی ایران براساس سرشماری ۱۳۹۵

استان کرمانشاه، بین استان‌های ایران هم بالاترین آمار بیکاری را دارد. کردستان و خوزستان هم دیگر استان‌های مرزی هستند که بطور سنتی در ایران بالاترین آمارهای بیکاری را دارند. در شرق هم سیستان و بلوچستان با آمار بیکاری ۱۳.۱ درصدی در صدر است.

یکی دیگر از مشکلاتی که در سخنان وزیر کشور ایران به آن اشاره شده، آمار بالای بیکاری میان تحصیلکرده‌ها است. او گفته رقم بیکاری بین تحصیلکرده‌ها "بسیار بالاتر" از متوسط بیکاری کل کشور است.

کشته‌ و زخمی‌شدن سه کولبر و تاجر مرزی در مناطق مرزی در یک هفته

کشته‌ و زخمی‌شدن سه کولبر و تاجر مرزی در مناطق مرزی در یک هفته

خبرگزاری هرانا – یک تاجر مرزی اهل سقز در اثر شلیک نیروهای انتظامی جان خود را از دست داد. یک کولبر هم در سردشت در پی شلیک نیروهای مرزبانی دچار جراحت شد. در نوسود هم احتمال قطع پای یک کولبر وجود دارد که در پی شلیک نیروهای مرزبانی مجروح شده بود.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز ۳ مهر ۱۳۹۶، نیروهای انتظامی مستقر در پاسگاهی در نزدیکی روستای «قشلاق‌پل» از توابع سقز خودروی یک تاجر مرزی به نام «دانا عراقی» را هدف تیراندازی قرار دادند.

خودروی این تاجر مرزی (کاسبکار) سقزی درپی تعقیب و گریز نیروهای مذکور، واژگون شده و وی جان خود را از دست داده است.

روز جمعە ۱ مهر هم نیروهای هنگ مرزی در پاسگاه بیتوش سردشت بە سوی گروهی از کولبران آتش گشودند کە منجر بە زخمی‌شدن یک کولبر به نام «خضر اسپندار» فرزند احمد از اهالی روستای فقی‌سلیمان شد.

وی اکنون در یکی از مراکز درمانی مهاباد تحت مراقبت‌ پزشکی می‌باشد.

روز پنج شنبە ٣٠ شهریور نیز، نیروهای مرزبانی پاوە در محلی بە نام «قلعە‌گا» بر روی جمعی از کولبران آتش گشودند کە منجر بە زخمی‌شدن یک کولبر به نام «فرزاد قادری» از اهالی روستای «نیسانه»‌ی نوسود گردید.

وی در کرمانشاه تحت عمل جراحی قرار میگیرد و پزشکان، احتمال میدهند یکی از پاهایش را از دست دهد.

گفته شده است که در هر سه مورد، نیروهای انتظامی به ظن حمل کالای قاچاق این افراد را مورد هجوم قرار داده‌اند.

مدرسه ای که دانش آموزان آن سوء تغذیه دارند

مدرسه ای که دانش آموزان آن سوء تغذیه دارند

خبرگزاری هرانا – دانش آموز کلاس اولی به جای کوله پشتی با کیسه پلاستیک به کلاس درس آمده بود و در سرش آرزوی داشتن یک کیف مدرسه را می پروراند.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از میزان، استرس در وجودش موج می‌زد. چشمانش گویای غمی بزرگ بود واین غم هر لحظه با دیدن دانش آموزان دیگر بیشتر هم می‌شد.

با قد کوتاهش صندلی آخر کلاس درس را برای نشستن انتخاب کرده بود تا مبادا کسی متوجه تفاوتش با سایرین شود.

“یوسف” با کیسه پلاستیک راهی مدرسه شده بود و بقیه دانش آموزان با خود کیف به همراه داشتند. داشتن یک کوله پشتی آن لحظه تمام آروزی یوسف ۷ ساله بود.

وارد کلاس درسشان شدند. سوء تغذیه ناشی از فقر در میان بسیاری از بچه‌های کلاس اول مدرسه هاشمی رفسنجانی بخش کتیج از توابع شهرستان فنوج استان سیستان و بلوچستان موج می‌زد. به گفته یکی از معلمان این مدرسه،دانش آموزان با مشکل سوء تغذیه مواجه هستند.

پسر‌ها اغلب مو‌های سرشان را از ته تراشیده‌اند درمیان سر‌هایی که از بی مویی سفید شده، چشمانم به یوسف می‌خورد.

کلاس به نیمکت خود تکیه داده و با همکلاسی‌هایش صحبت نمی‌کند. نیم نگاهی به سه دانش آموز دیگری دارد که قرار است با او یک سال تمام بر سر یک نیمکت بنشینند.

معلم کتاب‌هایی را که به دستش رسیده میان دانش آموزان تقسیم می‌کند. هیچ کدام سواد خواندن و نوشتن ندارند، اما برای دقایقی به تصاویر کتاب‌ها خیره می‌شوند، بعد از آن با اشتیاق زیاد کتاب‌ها را داخل کیفهایشان جاسازی می‌کنند. یوسف، اما بی تفاوت از همه رنگ‌های کتاب‌ها در ۵ ثانیه آن‌ها را در کیسه پلاستیکی‌ای جا می‌دهد که یک دفتر و سه مداد کوچک شده هم از قبل درون داشته است.

مدادهایش را از هر دو سمت تراشیده؛ کوچکی مداد‌ها آنقدر زیاد است که در دست‌های کوچک و نحیف یوسف به زور جا شده است.

با او همکلام می‌شوم. نگاهش را از چشمانم می‌دزدد. تلاش می‌کنم اخم‌هایش را به هر ترتیبی که شده باز کنم. اما نتیجه نمی‌دهد. غم او بزرگتر از آنی است که با چند کلام حرف ساده کم شود.

دیگر یوسف را مخاطب قرار نمی‌دهم. رو به بچه‌های کلاس از آن‌ها سوال می‌کنم آرزویتان چیست؟ یکی آرزوی داشتن ماشین پلاستیکی دارد و دیگری هواپیمای اسباب بازی می‌خواهد. یکی دیگر آرزویش داشتن یک تلویوزیون بزرگ است از همان‌هایی که در فیلم‌های تلویزیونی دیده.

نوبت به یوسف که می‌رسد با خجالت سرش را پایین می‌گیرد. مو‌های فر سیاه رنگش بیش از هر زمان دیگری به چشم می‌آید. اینطور به نظر می‌رسد که مادر پولی برای اصلاح سر یوسف نداشته است.

زیر لب و به آهستگی آرزویش را اعلام می‌کند. یوسف می‌گوید “آرزو دارم یک کوله پشتی برای مدرسه‌ام داشته باشم”.

روز اول مهر یوسف و صد‌ها کودک دیگر شاید آرزویشان داشتن یک کوله پشتی بود.

آرزوی یوسف، اما از میان صد‌ها و شاید هزاران کودک محروم دیگر در سراسر کشور برآورده می‌شود.

به همراه اکیپ خبرنگارانی که برای سرکشی به وضعیت مناطق محروم استان سیستان و بلوچستان در این استان حضور پیدا کرده‌اند فاطمه دانشور رئیس سابق کمیسیون فرهنگی، اجتماعی شورای شهر تهران و مدیر عامل مؤسسه خیریه مهرآفرین نیز حضور دارد.

وی که برای کمک به کودکان مدرسه هاشمی رفسنجانی بخش کتیج درا ین منطقه حاضر شده علاوه بر برآورده کردن آرزوی یوسف برای سایر دانش آموزان نیز بسته‌های آموزشی به همراه دارد.

کوله پشتی به یوسف تحویل داده می‌شود. به روی آن تصویر یکی از شخصیت‌های کارتون مینیون‌ها خودنمایی می‌کند. شخصیتی که شوق پرواز دارد و خنده بر لب.

خطاب به یوسف که اکنون لبخندی به وسعت برآورده شدن آروزی کوچکش دارد می‌گویم خوشحالی که آرزویت برآورده شد. چنین پاسخ می‌دهد ” خیال می‌کنم دنیا را به من داده‌اند”.

یوسف کیسه پلاستیک را داخل کوله پشتی جدیدش جا می‌دهد و با لبخند به بغل دستی‌های خود می‌گوید: ” من هم دیگر شبیه به شما هستم”.

دیده بان حقوق بشر: ایران کودکان افغانستانی را برای جنگ در سوریه به کار گرفته است

دیده بان حقوق بشر: ایران کودکان افغانستانی را برای جنگ در سوریه به کار گرفته است

خبرگزاری هرانا – دیده‌بان حقوق بشر امروز گفت که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران کودکان افغان مهاجر در ایران را برای جنگ در سوریه به کار گرفته است. کودکان افغان به جوانی چهارده سال در لشکر فاطمیون، گروه مسلحی منحصراً افغان و تحت حمایت ایران که در نزاع در سوریه در کنار نیروهای دولتی به نبرد می‌پردازد، جنگیده‌اند. بر اساس حقوق بین‌الملل، به کارگیری کودکان زیر ۱۵ سال برای مشارکت فعالانه در نبرد یک جنایت جنگی است.

به گزارش هرانا، دیده‌بان حقوق بشر امروز گفت که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران کودکان افغان مهاجر در ایران را برای جنگ در سوریه به کار گرفته است.

محققان دیده‌بان حقوق بشر عکس‌های سنگ قبرهایی در گورستان‌های ایران را بررسی کرده‌اند که مقامات در آنها سربازان کشته‌شده در سوریه را دفن کرده‌اند، و هشت کودک افغان را شناسایی کرده‌اند که ظاهراً در افغانستان جنگیده و کشته شده‌اند. گزارش‌های رسانه‌های ایرانی نیز بعضی از این موارد را تأیید می‌کنند، و حداقل شش مورد از سربازان کودک افغان را گزارش کرده‌اند که در سوریه کشته شده‌اند. برای دو مورد گزارش شده، محققان عکس‌های سنگ قبرهایی را مشاهده کرده‌اند که نشان می‌دهد که فرد مورد اشاره بالای هجده سال داشته است، اما اعضای خانواده‌ی این سربازان متوفی به رسانه‌های ایرانی گفته‌اند که آنها کودکانی بودند که برای پیوستن به لشکر فاطمیون سنشان را به غلط ارائه کرده بودند. این نشان می‌دهد که احتمالاً نمونه‌های بیشتری از به‌کارگیری کودکان توسط ایران برای جنگ در سوریه وجود دارد.

سارا لی ویتسون، مدیر بخش خاورمیانه‌ی دیده‌بان حقوق بشر گفت «ایران باید فوراً به‌کارگیری کودک‌سربازان را متوقف کند و هر کودک افغان را که برای جنگ به سوریه اعزام کرده است بازگرداند». او افزود «به جای قربانی‌کردن مهاجران در معرض آسیب و کودکان پناهنده، مقامات ایران باید از همه‌ی کودکان محافظت کنند و کسانی را که مسئول به‌کارگیری کودکان افغان هستند به پاسخگویی وادار کنند».

در سال ۲۰۱۵، وزارت کشور تخمین زد که دو و نیم میلیون افغان در ایران هستند که بسیاری از آنها مجوز اقامت ندارند. دیده‌بان حقوق بشر پیش از این نمونه‌هایی از پناهندگان افغان را نشان داده بود که به امید کسب وضعیت قانونی برای خانواده‌هایشان برای جنگیدن در سوریه «داوطلب» شده بودند.

ایران از سال ۲۰۱۳ هزاران افغان را که حداقل بعضی از آنها مهاجران بدون مجوز هستند در چارچوب لشکر فاطمیون پشتیبانی کرده و آموزش داده است تا در سوریه بجنگند. فاطمیون گروهی است که روزنامه‌های ایرانی نزدیک به دولت به عنوان نیروهای داوطلب افغان معرفی می‌کنند.

 در مه ۲۰۱۵، دفاع پرس که خبرگزاری نزدیکی به نیروهای مسلح ایران است، گزارش داد که فاطمیون از تیپ به لشکر ارتقا یافته است. آمارهای عمومی رسمی درباره‌ی اندازه‌ی فاطمیون وجود ندارد، اما بنا به مصاحبه‌ای که در خبرگزاری مرتبط با سپاه پاسداران تسنیم‌نیوز، این لشکر حدود ۱۴هزار سرباز دارد.

سنگ قبر علیرضا رحیمی، قبرستان بهشت زهرا، تهران،ایران. © خصوصی ٢٠١٧

طی بررسی عکس‌های سنگ قبرهای آنها، دیده‌بان حقوق بشر هشت کودک‌سرباز افغان را مشخص کرده است که در سوریه جنگیده و کشته شده اند. پنج تن از آنها، یکی از آنها چهارده ساله، در قطعه‌ی شهدای گورستان بهشت زهرای تهران دفن شده‌اند. نوشته‌های روی سنگ قبر آنها نشان می‌دهد که احتمالاً همه‌ی آنها در حال نبرد در سوریه کشته شده‌اند و همه‌ی آنها در زمان مرگ زیر هجده سال سن داشته‌اند. دیده‌بان حقوق بشر همچنین توانست سه مورد دیگر، یک هفده ساله، یک پانزده ساله، و یک هفده ساله‌ی دیگر را مستند کند که به ترتیب در استان‌‌های البرز، تهران و اصفهان به خاک سپرده شده بودند.

در چهار مورد، سنگ قبرها ضمناً محل مرگ این کودکان در سوریه را نیز مشخص کرده بودند، و در هفت تا از هشت مورد، کودک افغان به عنوان «مدافع حرم» معرفی شده بود؛ مدافع حرم تعبیری است که دولت ایران برای توصیف نیروهای اعزامی خود به سوریه استفاده می‌کند. تشییع جنازه و مراسم یادبود آنها، همراه با عضویتشان در لشکر فاطمیون و محل «شهادت» آنها در سوریه، همه در رسانه‌های داخلی ایران گزارش شده‌اند.

گزارش‌های رسانه‌های داخلی نشان می‌دهد که حداقل شش «مدافع حرم» از لشکر فاطمیون در نقاط مختلف کشور دفن شده‌اند و در زمان مرگ زیر هجده سال داشته‌اند. در دو مورد-حسن رحیمی و محمد زمان عطایی- اطلاعات حک شده روی سنگ قبرشان نشان می‌دهد که فرد دفن‌شده در زمان مرگ بالای هجده سال داشته است، اما مصاحبه‌های رسانه‌ها با خانواده‌شان اشکار می‌کند که هر دوی آنها در هنگام مرگ در اثر جنگیدن در سوریه در واقع کودک یا زیر هجده سال بوده‌اند.

برای مثال، عیسی رحیمی، پدر کودک‌سرباز افغان متوفی، حسن رحیمی، در نوامبر ۲۰۱۶ به خبرگزاری قرآن ایران گفت که «بر روی سنگ مزارش سال ولادتش ۷۴ حک شده است این در حالی‌ست که او متولد سال ۷۸ است؛ این شهید به عمد تاریخ ولادتش را به اشتباه گفته بود تا بگذارند راحت‌تر به جبهه‌ها برود، هنگام اعزام از او شناسنامه‌ای نخواسته بودند به همین خاطر او توانسته بود از این طریق سن خود را بزرگتر از آن چیزی که بود بگوید».

سربازان افغان همچنین گفته‌اند که آنها در کمپ‌های آموزشی برای نیروهای افغان کودکانی را دیده‌اند. «علی»، یک افغان ۲۹ ساله، در آگوست به دیده‌بان حقوق بشر گفت که او با کودک‌سربازهای شانزده و هفده ساله‌ای صحبت کرده است که برای اعزام به نبرد در سوریه آموزش می‌دیده‌اند. علی پس از آن به لشکر فاطمیون پیوسته بود که یک استخدام‌کننده در زمان تلاش او برای تمدید مجوز اقامتش در دفتر امور اتباع و مهاجرین خارجی در شهری بیرون از تهران به سراغ او رفت. فرد استخدام‌کننده به او گفته بود در صورت پیوستن به این نیرو می‌تواند مجوزش را برای او بگیرد.

علی به دیده‌بان حقوق بشر گفت « آنها هرگز از من  نخواستند که هیچ مدرکی نشان دهم، اما می‌خواستند مطمئن شوند که ما اتباع افغانستان هستیم». او اضافه کرد «ما برای استخدام باید بالای هجده سال می‌داشتیم، اما آنها فقط سن ما را پرسیدند، و هیچ مدرکی نخواستند».

در اعزام سربازان برای جنگیدن در سوریه از سوی ایران، از جمله در این مورد که آیا معیارهایی را برای پیشگیری از به‌کارگیری کودکان به کار بسته است یا خیر، شفافیت کمی وجود دارد. در ۲۷ ژانویه‌ی ۲۰۱۶، محسن کاظمینی، فرمانده‌ی لشکر محمد رسول الله سپاه پاسداران مستقر در تهران در مصاحبه‌ای رسانه‌ای گفت که شعب نیروی شبه‌نظامی بسیج مرتبط با سپاه پاسداران مسئول به‌کارگیری نیروها برای جنگیدن در سوریه هستند.

در حالی که ایران رسماً اعلام می‌کند که همه‌ی افغان‌های ساکن ایران که به لشکر فاطمیون می‌پیوندند داوطلبهستند، وضعیت قانونی آسیب‌پذیر بسیاری از کودکان افغان ساکن ایران و ترس آنها از بازگردانده شدن به افغانستان می‌تواند منجر به تصمیم آنها برای پیوستن به این نیرو شود.

احراز هویت ۳۶ تن از بازداشت شدگان روزهای اخیر در مناطق کردنشین

احراز هویت ۳۶ تن از بازداشت شدگان روزهای اخیر در مناطق کردنشین

خبرگزاری هرانا – نیروهای امنیتی در شهرهای سنندج، بوکان، دیواندره، مهاباد، مریوان، سقز، ماکو، ایلام، کامیاران و قوچان تعداد پرشماری از شهروندان را در فضای پس از برگزاری رفراندوم اقلیم کردستان عراق بازداشت کرده‌اند. با توجه به دشواری گردش آزاد اطلاعات اخبار متفاوتی در مورد تعداد بازداشت شدگان منتشر شده است با اینحال تاکنون هویت ۳۶ تن از این افراد احراز شده است که در پی می آید.

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، برخی از افرادی که از فاصله‌ی زمانی ۳ مهر ۱۳۹۶، تاکنون بازداشت شده‌اند، با اتهامات سیاسی دیگری مورد پیگرد قرار گرفته‌اند‌ که تفکیک آنها در حال حاضر میسر نیست. شماری از بازداشت‌شدگان با اخذ تعهد و برخی با تودیع وثیقه آزاد شده‌اند.

در شهر سنندج، از مبدا زمانی رفراندوم اقلیم کردستان عراق تا کنون دست کم ۱۳ تن به نامهای «عمر مرادی»، «سلام سلیمانی»، «کاکه مظفر»، «فواد زندی»، «ارسلان علیمرادی»، «عبدالباسط امینی»، «محمود قبادی»، «مظفر صالح‌نیا»، «سینا زندسلیمی» «مسلم سعیدپور»، «پیمان منبری»، «محمد منبری» و «علی فاتحی» بازداشت شده‌اند.

هشت تن دیگر در همین دوره زمانی به نامهای «ادریس قادری»، «سلیمان بیپوش»، «آوات سلطانی»، «دیاکو پورمصطفی»، «رحمان خسروی» «غفور نصیری»، «رحمان قادری» و «رحیم افشاری» در بوکان بازداشت شده‌‌اند.

در دیواندره گزارش شده است «فهیم رفیق‌پور» توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده.

«روناک آقایی» که شامگاه ۳ مهرماه در مهاباد به اتهام حمل پرچم اقلیم کردستان در تجمعات رقص و پایکوبی مذکور بازداشت شده بود، به ارومیه منتقل شده است.

روز ۴ مهر، «وریا دل‌انگیز» فعال مدنی ساکن مریوان، پس از احضار به اداره‌ی اطلاعات این شهر بازداشت شد. «مصلح کهنه‌پوشی» هم با اختلاف زمانی اندکی در همین شهر بازداشت شده است.

در شهر سقز دست کم یک نفر به نام «بختیار خوشنام» که از زندانیان سیاسی سابق بوده، بازداشت شده است.

روز ۶ مهر، «حمید ادوای» و «محمد ادوای» در اورامان سروآباد بازداشت شدند.

در شهر ماکو دو تن نامهای «ادیب شیخکانلو» و «علی تهی‌دست» در همین رابطه بازداشت شده‌اند.

در ایلام هم یک فعال مدنی به نام «فرامرز ملکشاهی» بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.

در کامیاران دست کم چهار تن به نامهای «لایق رحمانی»، «علی ویسی»، «یاسر فرج‌الهی» و «فریدون کریمی» بازداشت شدند.

از قوچان در خراسان شمالی هم گزارش می شود «منصور فرج‌زاده» در همین ارتباط بازداشت شده است.

بسیاری از این افراد در پی مشارکت در رقص و پایکوبی های خیابانی که در حمایت و استقبال از رفراندوم اقلیم کردستان عراق در شهرهای مختلف صورت گرفته بود بازداشت شدند.

با اینحال همانطور که اشاره شد تایید قطعی مرتبط بودن تمام بازداشتتهای مذکور به برنامه های متاثر از رفراندوم کردستان در حال حاضر ممکن نیست.

رفراندوم استقلال کردستان عراق در روز ۳ مهرماه با وجود مخالفت کشورهای همسایه همچون ایران، عراق، ترکیه، سوریه و برخی دیگر از کشورهای دیگر دنیا برگزار شد.

اقدام زشت با زن شیرازی توسط گوزن ۲ شاخ داخل پراید

رکنا: زن شیرازی که هنگام رفتن به فرودگاه مهرآباد توسط یک جوان مسافرکش به مکان خلوتی برده شده و مورد تجاوز قرار گرفت.
 
23 شهریور ماه سال جاری خانم جوانی با مراجعه به کلانتری 103 گاندی گفت که توسط راننده ی جوان یک دستگاه خودرو سواری پراید ربوده شده و این شخص با تهدید سلاح سرد او را مورد آزار و اذیت قرار گرفته است.
 
به گزارش گروه جنایی رکنا، با تشکیل پرونده مقدماتی با موضوع " آدم ربایی منجر به آزار و اذیت" و به دستور بازپرس شعبه چهارم دادسرای ناحیه 27 تهران، پرونده جهت رسیدگی در اختیار اداره شانزدهم پلیس  آگاهی تهران بزرگ قرار گرفت. 
با ارجاع پرونده به اداره شانزدهم پلیس آگاهی، شاکی به پزشکی قانونی اعزام و برابر نظریه پزشکی قانونی، ضرب و جرح و همچنین آزار و اذیت شاکی تأیید شد. 
 
شاکی با حضور در اداره شانزدهم پلیس آگاهی در اظهاراتش به کارآگاهان گفت: " روز چهارشنبه و پس از انجام عمل جراحی و تکمیل دوره درمانی خود قصد بازگشت به شهر خودمان را داشتم و بلیط هواپیما را به ساعت 19:30 همان روز تهیه کرده بودم؛ در این مدت در منزل یکی از بستگان نزدیک خود در خیابان دماوند سکونت داشتم.
 
ساعت 17:30 یک خودرو سواری به مقصد فرودگاه درخواست کردم که نیم ساعت بعد در محل حاضر شد. در زمان سوار شدن، راننده از من درخواست کرد که در صندلی جلو بنشینم و دلیل آن را مشکل ارتفاع و خرابی کمک فنر ماشین اعلام کرد. پس از سوار شدن از راننده خواستم که مرا زود به فرودگاه برساند تا به پرواز خود برسم و راننده در طی مسیر گفت که به علت ترافیک در بزرگراه از یک مسیر میانبر می رود و سپس به محل نامعلومی رفت که مقداری از آن خاکی بود.
 
در جواب اعتراض من که چرا اینجا خاکی است، راننده گفت که به زودی در مسیر اصلی قرار خواهیم گرفت که ناگهان راننده در همان مسیر [ خاکی ] توقف کرد. درهای ماشین را قفل کرد و با چاقو مرا تهدید که مرا خواهد کشت و التماس های من نیز فایده ای نداشت و ... " . 
شاکی در ادامه اظهاراتش به کارآگاهان گفت: " .... ؛ راننده از مسیر اتوبان بابایی وارد صدر ، سپس مدرس و ظفر شد. در خیابان ولیعصر، راننده پراید به قصد خرید سیگار از ماشین پیاده شد که به محض پیاده شدنش از ماشین، من نیز به سرعت از ماشین پیاده شده و به داخل یک مجتمع تجاری فرار Escape کردم و در آنجا از مردم کمک خواستم". 
با توجه به حساسیت موضوع، کارآگاهان اداره شانزدهم با انجام تحقیقات پلیسی و بهره گیری از تصاویر دوربین های مداربسته ی محل سوار شدن شاکی به خودرو پراید، موفق به شناسایی پراید هاچ بک سفید رنگ به شماره انتظامی ایران 88/*** ط 83 شدند . 
با شناسایی خودرو پراید ، آخرین مالک شناسایی و در تحقیقات پلیسی مشخص شد که خودروی مذکور از سوی مالک آن در اختیار پسرش بنام امین ( متولد 1376 ) قرار گرفته است. 
با شناسایی تصویر "امین" از سوی شاکی، کارآگاهان اداره شانزدهم پلیس آگاهی به محل سکونت امین در شهرک کاروان اعزام شده و در تحقیقات نامحسوس اطلاع پیدا کردند که امین از محل سکونتش متواری شده است. 
با توجه به بلامکان بودن متهم، کارآگاهان اداره شانزدهم آگاهی اقدام به شناسایی محل تردد خودرو مذکور در محدوده فلکه اول تهرانپارس کرده؛ سرانجام در ساعت 3 عصر 27 شهریور ماه راننده پراید ( متهم پرونده ) در حالیکه قصد داشت با خودرو از محل متواری شود، طی یک درگیری دستگیر و به اداره شانزدهم پلیس آگاهی منتقل شد که پس از مواجه حضوری با شاکی به صورت کامل مورد شناسایی قرار گرفت؛ همچنین در بازار Store از خودرو متهم، اموال سرقت Stealing شده از شاکی شامل لپ تاپ و دیگر لوازم شخصی وی نیز از صندوق عقب خودرو مهم کشف شد. 

سرهنگ کارآگاه حمید مکرم، معاون مبارزه با جرایم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ، با اعلام این خبر گفت: " تحقیقات از متهم جهت شناسایی دیگر جرایم احتمالی متهم در دستور کار اداره شانزدهم پلیس آگاهی تهران بزرگ قرار دارد". 

سرهنگ کارآگاه حمید مکرم با اشاره به وجود برخی شمایل و خالکوبی ها بر روی بدن متهم، عنوان داشت: "از کلیه شکات و مالباختگان احتمالی که توسط راننده جوان یک دستگاه خودرو پراید سفید هاچ بک مورد سرقت، تهدید و آزار و اذیت قرار گرفتند دعوت می شود تا جهت پیگیری پرونده شکایات خود به نشانی اداره شانزدهم پلیس آگاهی تهران بزرگ در خیابان وحدت اسلامی مراجعه کنند.