Freitag, 1. Dezember 2017

دست کم ۹ زندانی در رجایی شهر کرج اعدام شدند

خبرگزاری هرانا _ صبح امروز، دست کم ۹ زندانی با اتهام عمدتاً “قتل” در زندان رجایی شهر کرج اعدام شدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۸ آذر ۱۳۹۶، حداقل ۹ تن از زندانیان محبوس در اندرزگاه‌های مختلف زندان رجایی شهر کرج با اتهام  عمدتاً “قتل” اعدام شدند.

این زندانیان روز سه شنبه ۷ آذر ۱۳۹۶، جهت اجرای حکم اعدام به سلول‌های انفرادی منتقل شدند.

هویت ۶ تن از این زندانیان اعدام شده که به تائید هرانا رسیده عبارت است از؛
۱ – حسن امن زاده اندرزگاه شش
۲ – فرشید کریمی اندرزگاه ده
۳ – حسین علی شیر
۴ – مجید نظیفی اندرزگاه یک، (این زندانی قبلاً هم جهت اجرای اعدام برده شده بود که با گرفتن مهلت اعدامش به تعویق افتاده بود.)
۵ – یک زندانی با نام فامیل “کریمی”
۶ – یک زندانی با اسم “داریوش” که امروز خبرگزاری رکنا خبر اعدام وی را در زندان رجایی شهر کرج منتشر نموده است.
هویت تایید شده ۳ تن از زندانیان که با گرفتن مهلت به بند بازگشته اند عبارت است از؛
۱ – امیر نوروزی اندرزگاه هفت
۲- علی میرزارزی اندرزگاه شش
۳ – بهرام تاجیک اندرزگاه هفت
تا لحظه تنظیم این خبر هویت دیگر زندانیان اعدام شده کماکان توسط هرانا در دست بررسی است.

به گفته عفو بین‌الملل ایران به‌تناسب سرانه جمعیت و میزان اعدام رتبه نخست اعدام شهروندان خود در دنیا را کسب کرده بود.

گفتنی است مرکز آمار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در گزارش سالانه خود ضمن اشاره به علنی نکردن ۶۰ درصد از اعدام‌های صورت گرفته توسط دولت یا نهاد قضایی اصطلاحاً این اعدام‌ها را “مخفیانه” خواند.

تهران، خراسان‌رضوی و اصفهان؛ شهرهای صدرنشین همسرآزاری

خبرگزاری هرانا – آمارهای پزشکی‌قانونی نشان می‌دهد در استان‌های تهران، خراسان‌رضوی و اصفهان بیشترین میزان گزارش‌های همسرآزاری، هم آزاررساندن مرد به زن و هم زن به مرد ثبت شده است. براساس آمار پزشکی‌قانونی، کمترین میزان گزارش معاینات نزاع همسرآزاری در مردان، به‌ترتیب مربوط به استان‌های قم، سیستان‌وبلوچستان و ایلام است که این آمار در سال ٩۵ نسبت به ٩۴ رشد محدودی داشته است.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل زا شرق، در هفته‌های اخیر شماره تلفن ١۴٨٠ از سوی سازمان بهزیستی کشور به‌عنوان شماره اطلاع‌رسانی درباره خشونت خانگی اعلام شده است. نگارنده به‌عنوان زنی آزاردیده با این شماره تماس می‌گیرد و در نهایت مشاور این شماره تلفن اعلام می‌کند که فقطوظیفه مشاوره‌دادن را برعهده دارد و شماره تلفنی که به خشونت خانگی رسیدگی می‌کند، ١٢٣ یا همان اورژانس اجتماعی است.
تماس بعدی با اورژانس اجتماعی انجام می‌شود. خانم پشت خط پس از شنیدن صحبتم که ادعا می‌کنم قربانی همسرآزاری شده‌ام و پنج سال از ازدواجم گذشته است، پیشنهاد می‌دهد آدرس بگیرد و در یک روز که فضای خانه امن است، همکارانش را به منزل بفرستند تا با او صحبت کنند. نفر بعدی یکی از مردان خبرنگار است که با ١٢٣ تماس می‌گیرد که مشروح مکالمات آنها به این شرح است:
خبرنگار: من در خانه با همسرم مشکل دارم و گه‌گاهی دست روی من بلند می‌کند و کتکم می‌زند و حالا می‌خواهم بدانم چه باید بکنم؟
مشاور: از طریق مشاوره باید ماجرا را حل کنید. همسرآزاری فقط شامل خانم‌ها می‌شود، ما اگر خانمی مورد آزار و اذیت همسرش قرار گیرد، مداخله می‌کنیم، برعکس این ماجرا اجازه مداخله نداریم. شما به‌عنوان سرپرست خانوار و گرداننده خانواده می‌توانید از حق و حقوق خود دفاع کنید، به هرحال نقش پدر یا شوهر دارید و یک‌سری نسبت و امتیازات با توجه به فرهنگ ما دست شماست. نه اینکه متوسل به زور شوید اما از راه‌حل‌های قانونی استفاده کنید.
حسین اسدبیگی، رئیس اورژانس اجتماعی، به «شرق» می‌گوید: «از ۶٠٠‌ هزار تماس سالانه به اورژانس اجتماعی، بخشی از آن مزاحمت است و بخش دیگر اصلا به اورژانس مرتبط نیست. از مجموع تماس‌هایی که با اورژانس اجتماعی برقرار می‌شود، سهم کودک‌آزاری و همسرآزاری هریک حدود هفت تا هشت درصد و سهم خودکشی حدود یک درصد است. کارشناسان و مشاوران اورژانس اجتماعی در مواقع همسرآزاری تلاش می‌کنند با مذاکراتی که با زن و شوهر انجام می‌شود، به آنان کمک کنند و در صورتی که مشکل، خیلی حاد شود از طریق مشاور حقوقی به آنان خدمات ارائه می‌شود یا اینکه به مراکز مشاوره خارج از مرکز اورژانس اجتماعی معرفی می‌شوند». اسدبیگی درباره آزار مرد توسط زن نیز می‌گوید: «همکاران ما موظف هستند به این موارد نیز رسیدگی کنند».
تهران،  خراسان‌رضوی، اصفهان  در صدر
در هفته‌های گذشته پس از ارتباط با پزشکی‌قانونی آمار خشونت خانگی و همسرآزاری و مراجعه طرفین به پزشکی‌قانونی را درخواست کردیم. مطالعه آمار پزشکی‌قانونی اطلاعات جالبی را در اختیار ما قرار می‌دهد:
براساس آمار پزشکی‌قانونی، کمترین میزان گزارش معاینات نزاع همسرآزاری در مردان، به‌ترتیب مربوط به استان‌های قم، سیستان‌وبلوچستان و ایلام است که این آمار در سال ٩۵ نسبت به ٩۴ رشد محدودی داشته است. به‌طور مشخص در سال ٩۴ گزارش همسرآزاری مردان آزاردیده به‌ترتیب در ایلام، سیستان‌وبلوچستان و قم یک، یک و دو نفر بوده است که این رقم در سال ٩۵ هشت، شش و صفر نفر شده است.
کمترین میزان گزارش همسرآزاری زنان آزاردیده در سال ٩۴ از سوی همسر به‌ترتیب مربوط به استان‌های بوشهر و ایلام است که ١٨٩ و ٢٣۶ مورد گزارش شده است. این آمار در سال ١٣٩۵، به ٢۴۴ و ٣٢۶ نفر رسیده است که باز هم کمترین میزان آزار همسر در این دو استان را نشان می‌دهد.
براساس آمار، موارد ثبت‌شده همسرآزاری در سال ٩۵ در استان‌های تهران، خراسان‌رضوی و اصفهان به‌ترتیب بیشترین گزارش‌های ثبت‌شده است که به‌ترتیب ١٧٠٨٣ مورد، ٧٣٨۵ مورد و ۶۴٨٣ مورد بوده است. آمار می‌گوید این استان‌ها در سال ٩۴ نیز بالاترین میزان خشونت زن‌آزاری از سوی همسران را دارا بوده‌اند.
بیشترین موارد همسرآزاری، آزار زن از سوی مردان است و گزارش‌های ثبت‌شده آزار مرد از سوی زن انگشت‌شمار است. بیشترین آمار همسرآزاری مرد از سوی زن، باز هم مربوط به تهران، خراسان‌رضوی، اصفهان، فارس و مرکزی می‌شود. براساس آمار سازمان پزشکی‌قانونی تعداد معاینات نزاع مربوط به موضوع همسرآزاری از سال ١٣٨٨ تا ١٣٩۵ رشد قابل‌توجهی داشته به نحوی که از بیش از ۵٢‌هزار مورد به بیش از ٧٧‌هزار مورد افزایش یافته است. براساس این آمار فقط در فاصله سال‌های ٩٢ تا ٩٣، آمار معاینات نزاع مربوط به همسرآزاری و یا شاید ارائه گزارش همسرآزاری از ٧٣‌هزار مورد به ٧١‌هزار مورد رسیده است.
مقایسه استان‌ها از نظر تعداد معاینات نزاع مربوط به همسرآزاری به‌ازای هر صد ‌هزارنفر جمعیت در سال ٩۵ نشان می‌دهد که استان بوشهر با ٢٢ مورد گزارش، و استان البرز با ١۴٩ مورد گزارش در بین صد ‌هزار نفر، کمترین و بیشترین میزان گزارش نزاع همسرآزاری را داشته‌اند. در این میان استان‌های یزد، زنجان، تهران و اصفهان در رتبه‌های بعدی بیشترین آمار همسرآزاری در مقیاس صد ‌هزار نفر جمعیت هستند.
روایت‌ آزار
پوران ٣۴ساله و مستخدم یک باشگاه بدن‌سازی است. کبود‌ی‌های گاه‌وبیگاه روی بدنش را به برخورد با دستگاه‌های سنگین ورزشی نسبت می‌داد تا بعد از پیگیری‌های یکی از مربیان مشخص شد او قربانی خشونت همسرش قرار می‌گیرد. در تماس‌های مکرر هنگامی که پوران به مربی باشگاه اطلاع می‌داد در حال کتک‌خوردن است، اورژانس اجتماعی اعلام کرد که اجازه مداخله ندارد و بعد از اتمام دعوا می‌تواند مشاوره ارائه دهد. سرانجام پوران توانست از طریق یک سازمان خیریه مردم‌نهاد از شوهرش جدا شود و از او شکایت کند.
نگین حالا دو سال است از زندان قرچک آزاد شده، اتهام او همسرکشی است. در درگیری پیش‌آمده و اصابت چاقو به همسرش با وجود اصرارهای فراوان همسرش حاضر نشد به دکتر مراجعه کند و شب پس از صرف شام بر اثر شدت خون‌ریزی درگذشت. در ابتدا نگین به قتل شبه‌عمد متهم شد، اما بعد از اعتراض خانواده همسرش و عدم بضاعت خانواده نگین برای گرفتن وکیل، اتهام او به قتل عمد تغییر یافت و محکوم به اعدام شد و بعد از اینکه خانواده همسرش اعلام کردند که ۵٠٠‌میلیون تومان دیه می‌گیرند، به وسیله خیرین این دیه تأمین شد و حالا او دو سال است که در یک خیریه کار می‌کند. نگین می‌گوید: کتکم می‌زد، هر روز و همیشه. یک عادت دیگرش این بود که از خانه بیرونم می‌کرد و من پشت در می‌ماندم. در آن شرایط و بعد از اینکه از کتک خون‌ریزی می‌کردم و بدنم کبود بود، اصرار می‌کرد رابطه جنسی برقرار کند و آن نیز با خشونت و توأم با توهین بود. آخرین‌بار با چاقو به من حمله‌ور شد و در درگیری چاقو به خودش اصابت کرد». نگین می‌گوید: «در تمام این سال‌ها التماس کردم که خانواده‌ام طلاقم را بگیرند، اما آن‌قدر گفتند زشت است، زشت است که کارم به اینجا رسید که حالا خانواده‌ام توی سرم بزنند و بگویند تو شوهرکشی…».
مطابق آمار جهانی و منتشرشده از طرف سازمان ملل از هر پنج کودک در سراسر جهان یک کودک قربانی خشونت می‌شود و ٩٠ درصد از همین تعداد شاهد خشونت خانگی در خانه هستند. از هر ١٠ سالمند در سراسر دنیا یک نفر قربانی خشونت خانگی می‌شود و از زنان نیز بیش از ٧٠ درصد در دنیا قربانی خشونت جنسی و فیزیکی ازسوی همسران یا شرکای زندگی خود می‌شوند. آمارها نشان داده‌اند زنانی که قربانی خشونت خانگی هستند، دوبرابر بیش از بقیه زنان احتمال افسردگی، سقط جنین و یک‌ونیم برابر بیشتر احتمال ابتلا به بیماری ایدز را دارند و جالب است بدانید از این تعداد فقط ٣۵ درصد از زنانی که متوجه شده‌اند قربانی خشونت هستند، از اورژانس اجتماعی یا وکیل تقاضای کمک می‌کنند.

سه زندانی سیاسی در تهران مجموعا به ۲۸ سال حبس و تبعید محکوم شدند

خبرگزاری هرانا _ مجید اسدی، پیام شکیبا دو تن از فعالان سابق دانشجویی و محمد بنازاده امیرخیزی از زندانیان سیاسی شناخته شده که در زندان رجایی شهر کرج محبوس هستند توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران مجموعا به تحمل ۲۸ سال حبس تعزیری و ۴ سال تبعید محکوم شدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سه زندانی سیاسی که از سال گذشته در بازداشت موقت به سر میبردند و آخرین دفاعیات خود را به شعبه ششم دادسرای اوین در ۲۱ تیرماه سال جاری ارائه اداده بودند به حکم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی احمدزاده به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام مجموعا به ۲۸ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

طی حکمی که سه روز پیش به وکلای این افراد ابلاغ شد مجید اسدی بابت دو مورد اتهام محکوم به تحمل ۶ سال حبس تعزیری، پیام شکیبا و محمد بنازاده هر یک از بابت سه مورد اتهام به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شدند.

همچنین مجید اسدی و محمدبنازاده امیرخیزی علاوه بر حبس به ترتیب به ۲ سال تبعید به برازجان در استان بوشهر و نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان نیز محکوم شدند.
نزدیکان این سه زندانی به گزارشگر هرانا گفتند “دادگاه کاملا فرمایشی بود و نماینده وزارت اطلاعات فضای دادگاه را به اتاق بازجویی تبدیل کرده بود و سرانجام هم او بود که محکومیت و حکم را به قاضی القا میکرد.”
وکلای مدافع این سه زندانی قصد اعتراض به حکم صادره در مدت مقرر ۲۰ روز پس از ابلاغ حکم را دارند.
لازم به یادآوری است مجید اسدی در تاریخ ۳۰ بهمن ماه سال گذشته ساعت ۱۰ شب در منزل خانوادگی خود در کرج توسط نیروهای ورارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. نیروهای امنیتی در زمان تلاش برای بازداشت آقای اسدی ضمن توهین به مادر این فعال مدنی، علیرغم بیماری و ضعف جسمی پدر وی که به تازگی تحت عمل جراحی پیوند کبد قرار گرفته شده بود، با او درگیر شدند و به پای وی آسیب وارد کردند.

این فعال سابق دانشجویی پیشتر نیز در تاریخ ۱۸ تیرماه ۱۳۸۷، در مراسم هجده تیر دستگیر و به مدت ۵۲ روز در سلول انفرادی نگهداری شد.

آقای اسدی در رابطه با پرونده هجده تیر، از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شد که این حکم در اردیبهشت ماه ۱۳۸۹ به وی ابلاغ گردید. وی ۱۳ مهرماه ۱۳۹۰، علیرغم درخواست تجدیدنظر، بدون اینکه حکم نهایی به او ابلاغ شود، جهت اجرای حکم به زندان فرا خوانده و بازداشت شد. این فعال مدنی، خردادماه ۱۳۹۴، با پایان دوران محکومیت از زندان آزاد شد.
مجید اسدی فارغ التحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی است و عضویت در شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشکده اقتصاد را در کارنامه خود دارد.

پیام شکیبا، دیگر زندانی محکوم به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری، با شرایط مشابه آقای اسدی عضو اسبق انجمن اسلامی دانشگاه زنجان و دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی است و از بیماری “میگرن و کبد چرب” رنج می برد.

پیام شکیبا مورخ ۳ اسفندماه سال گذشته توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد.
آقای شکیبا پیش تر در ماجرای اعتراض دانشجویان به فساد اخلاقی معاونت دانشجویی دانشگاه زنجان در ۱۸تیر سال ۸۷ توسط اداره اطلاعات زنجان بهمراه ۵ تن از هم دانشگاهیان خود دستگیر و پس از ۲۲ ماه با قید وثیقه آزاد و نهایتا درسال ۸۸ در دادگاه انقلاب زنجان به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. اما این حکم در دادگاه تجدید نظر به ۶ ماه حبس تعزیری و ۶ ماه حبس تعلیقی تقلیل یافت.
وی برای اجرای حکم مذکور در سال ۸۹ به زندان رفت و پس از تحمل محکومیت حبس آزاد شد.
پیام شکیبا در سال ۹۱ در حین تحصیل از دانشگاه اخراج شد. وی که آن زمان دانشجوی کار‌شناسی ارشد علوم سیاسی واحد علوم وتحقیقات تهران بود در پی ارسال نامه‌ای از سوی مرکز آزمون دانشگاه آزاد از ادامه تحصیل درمقطع کار‌شناسی ارشد محروم شد و از حضور وی در امتحانات پایان ترم ممانعت به عمل آمد. آقای شکیبا مجددا در سال ۱۳۹۳ در همین رشته در دانشگاه علامه طباطبایی پذیرفته شد.

محمد بنازاده امیرخیزی دیگر زندانی محکوم به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری  که در مورخ ۳۰ بهمن ماه ۱۳۹۵، توسط نیروهای امنیتی در منزل مسکونی خود بازداشت شد.

آقای امیرخیزی ۶۳ سال دارد و پیش تر نیز در ۹ آذرماه سال ۸۸ با یورش مامورین وزارت اطلاعات به محل کارش دستگیر و به اتهام کمک مالی به سازمان مجاهدین خلق به ۵ سال حبس محکوم شده بود که پس از تحمل حبس در آبان ماه ۱۳۹۳ از زندان آزاد شد.
این زندانی که مبتلا به بیماری پروستات است و در دوران زندان با مشکلات عصبی از نوع اختلال خواب و فراموشی مبتلا شده، تنها بدلیل بیماری پروستات خود باید هر از چند گاهی تحت سونوگرافی قرار گیرد.
در انتها اشاره می شود تاکنون جزییات پرونده و اتهامات هیچ یک از سه زندانی مورد اشاره در این گزارش از سوی مقامات قضایی یا امنیتی اطلاع رسانی نشده است.

دستگیری چند نفر از هواداران گروه “ری‌استارت” در کرج

خبرگزاری هرانا – فرمانده سپاه امام‌حسن استان البرز گفت که چند نفر از هواداران گروه “ری‌استارت” که بالای ۳۰ سال سن داشتند در کرج دستگیر شدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از تسنیم، سردار سیدیوسف مولایی در نشست با روسای دانشگاه‌های استان البرز که عصر امروز در سالن جلسات ستاد فرماندهی سپاه استان البرز برگزار شد با اشاره به اینکه چند نفر از هواداران در کرج که بالای ۳۰ سال سن داشتند، دستگیر شدند، عنوان کرد: “این گروه بیشتر شبها یا اول صبح در زمان خلوتی فعالیت می‌کنند اما تا کنون کار خاصی انجام ندادند”.
ری‌استارت نام برنامه‌ای صوتی-تصویری است که محمد حسینی، مجری پیشین تلویزیون ایران آن را اجرا و در فضای مجازی منتشر می‌کند.
آقای حسینی اخیرا از مخاطبان خود خواسته بود که با سنگ یا تفنگ ساچمه‌ای شیشه بانک‌ها، ادارات و خودروهای دولتی را بشکنند تا از این طریق نارضایتی خود را از حکومت نشان دهند.
او در کانال تلگرامی خود تصاویر متعددی از شهرهای مختلف ایران و نمایندگی‌های جمهوری اسلامی در کشورهای دیگر منتشر کرده که هوادارانش را در حال شکستن شیشه ساختمان‌های متعلق به حکومت ایران نشان می‌دهد.

سه گزارش از زندانیان سیاسی کرد در قزوین، ارومیه و یزد

خبرگزاری هرانا – همزمان با اعتصاب غذای سید سامی حسینی، زندانی کرد محبوس در چوبیین قزوین، کمال حسن رمضان زندانی دیگر در زندان ارومیه به دلایل نامعلومی به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر منتقل شد از سویی دیگر گزارش می شود والی درودی از قدیمی ترین زندانیان سیاسی ایران نیز با پایان مرخصی به زندان یزد بازگشت.
به گزارش خبرگزاری هرانا بر اساس سه گزارشی که مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان منتشر کرده است، سید سامی حسینی زندانی سیاسی محبوس در زندان چوبین‌ قزوین از چهار روز پیش در اعتراض به محرومیت از حق تماس با خانواده‌اش اعتصاب غذا کرده است. او به همراه هم‌پرونده‌ای خود به نام «جمال‌الدین محمدی» در آخرین سال حبس خود در زندان قزوین به سر میبرند.
سید سامی حسینی از روز یکشنبه ۵ آذر ۱۳۹۶ در اعتراض به محرومیت از حق تماس با خانواده‌اش دست به اعتصاب غذا زده است. او طبق سیستم هوشمند تلفن که از چند ماه پیش در این زندان راه‌اندازی شده، حق دارد با هفت تن از اعضای خانواده‌اش تماس بگیرد. با این وجود از این حق محروم شده است.
این دو زندانی سیاسی از ۹ سال و چند ماه پیش پیش بدون مرخصی در حبس به سر میبرند و از سال ۱۳۹۴ بعد از تبعید به زندان قزوین، خانواده‌هایشان به علت مسافت طولانی برای ملاقات حضوری با مشکلات متعددی روبرو بوده‌اند.
سید سامی حسینی و جمال‌الدین محمدی در ۱۵ خردادماه سال ۱۳۸۷ در نزدیکی «تازه‌شهر» سلماس در ایست بازرسی گلوگاه شیرازی بازداشت شدند. اتهام آنها «دست‌داشتن در بمبگذاری روستای حاجی جفان سلماس» و «عضویت در احزاب کُردی» بوده است. بازداشت آنها با اتهام طرح‌ریزی بمبگذاری در روز ۵ خرداد ۱۳۸۷ در روستای مذکور صورت گرفت.
با وجود عدم مستندات کافی از قبیل «وسایل و لوازم طرح ترور» مورد ادعای وزارت اطلاعات، با تکیه بر «علم قاضی» اتهام بمبگذاری و محاربه در دادسرای انقلاب شهرستان خوی به آنها تفهیم شده و هردو از سوی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی به اعدام محکوم شدند. بعدها در بررسی مجدد پرونده، احکام‌شان به ۱۰ سال حبس تعزیری و تبعید کاهش یافت.
این دو زندانی پس از شکنجه‌های جسمی شدید در بازداشتگاه وزارت اطلاعات به طوری که مسئولین زندان سلماس از پذیرش آن‌ها سرباز می‌زد، به زندان سلماس منتقل شده بودند. سید سامی حسینی و جمال‌الدین محمدی از پاییز سال ۱۳۹۴ به زندان قزوین تبعید شده‌اند.
در جریان بازجویی، از انواع شیوه‌های شکنجه از قبیل آویزان‌کردن بوسیله ‌طناب از ناحیه‌ مچ دستها، اتصال مستقیم جریان برق به بدن، ایجاد اختلال در سیستم عصبی با خوراندن قرصهای مشکوک و ضرب و شتم مستمر به کار گرفته شده است.

انتقال زندانی سیاسی محکوم به اعدام در ارومیه به اطلاعات سپاه

از سویی دیگر کمال حسن رمضان زندانی سیاسی محکوم به اعدام از زندان ارومیه به بازداشتگاه سپاه این شهرستان منتقل شد. وی در رابطه با اتهام «محاربه از طریق عضویت در یکی از احزاب کُردی» به اعدام محکوم شده است.
صبح‌ روز سه‌شنبه ۷ آذر ۱۳۹۶، کمال حسن رمضان بعد از احضار به نگهبانی زندان مرکزی ارومیه به بازداشتگاه امنیتی سپاه منتقل شده است.
کمال حسن رمضان، ۳۳ ساله از اهالی شهر سریکانی از مناطق کُردستان سوریه در تیرماه سال ۱۳۹۳ در نزدیکی شهر ارومیه توسط نیروهای سپاه پاسداران بازداشت و به بازداشتگاه امنیتی سپاه منتقل گردید. او آن‌زمان مجموعه چهار ماه را در بازداشتگاه سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات به اتهام محاربه مورد بازجویی قرار گرفت.
بعدها ماموران امنیتی وی را به شعبه ی یک بازپرسی دادگاه انقلاب ارومیه منتقل کرده و بعد از تفهیم اتهام «محاربه از طریق عضویت در یکی از احزاب کُردی» به زندان مرکزی ارومیه منتقل شد.
او که تاکنون چندین بار برای همکاری و گرفتن اعترافات تلوزیونی تحت فشار و شکنجه قرار گرفته است، روز شنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۴ در شعبه‌ی دوم دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست «قاضی شیخلو» به ۱۰ سال و یک روز حبس محکوم شد.
با وجود صدور حکم، مجددا در سال ۱۳۹۵ در خصوص قتل یکی از اعضای بومی سپاه ارومیه که ده سال پیش صورت گرفته و این زندانی، آن زمان در خاک ایران نبوده است، مورد بازجویی قرار گرفت و نهایتا روز شنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۶ به صورت غیابی از سوی شعبه‌ی سوم دادگاه انقلاب این شهرستان به اعدام محکوم شد.

والی درودی به زندان یزد بازگشت

همزمان گزارش شده است والی درودی زندانی سیاسی با اتمام زمان مرخصی به زندان یزد بازگشت. وی سه هفته‌ی پیش با موافقت مسئولین این زندان با تودیع وثیقه‌ی سنگین به مرخصی رفته بود‌.
روز شنبه ۴ آذر ۱۳۹۶، والی درودی از اهالی کامیاران بعد از ۱۸ روز با اتمام مرخصی‌اش به زندان یزد بازگشت.
روز سه‌شنبه ۱۶ آبان‌ والی درودی با تودیع وثیقه‌ی ٣٠٠ میلیون تومانی به مرخصی رفته بود.
این زندانی سیاسی، پیشتر در بهمن‌ماه ۱۳۹۵ با وثیقه‌ی چهارصد میلیون تومانی به مدت پانزده روز و یک بار هم در دی‌ماه ٩٣ به مدت ٨ روز به مرخصی رفته بود.
پیش از این کمیسیون عفو و بخشودگی دستگاه قضایی با کاهش حکم والی درودی از حبس ابد به ۲۵ سال موافقت کرده و حکم به وی ابلاغ شده بود.

مرگ و مصدومیت ۱۰ کارگر در سایه فقدان ایمنی محیط کار

خبرگزاری هرانا – طی روزهای گذشته، در سایه فقدان ایمنی محیط کار، ۱ کارگر کشته و ۹ کارگر نیز دچار مصدومیت شدند. ایران در میان کشورهای جهان رتبه ۱۰۲ را در زمینه رعایت مسائل ایمنی کار به خود اختصاص داده ‌که رتبه بسیار پایینی است.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایسنا مورخ ۹ آذر ۱۳۹۶، سقوط کارگر ساختمانی از ارتفاع ۹ متری در یک ساختمان در حال احداث، منجر به مرگ وی شد.
به دنبال تماس کارگران یک کارگاه ساختمانی با سامانه ۱۲۵ و اطلاع رسانی این حادثه، بی درنگ گروه امداد و نجات ۳ آتش نشانی تهران با هماهنگی ستاد فرماندهی این سازمان، ساعت ۹:۴۰ دقیقه صبح به شهرک غرب، خیابان حسن صیف رهسپار شدند.
علیرضا جهانبخش افسر آماده منطقه دو عملیات آتش نشانی، در مورد این حادثه گفت: “در یک ساختمان در حال احداث به مساحت تقریبی ۴۰۰ متر مربع، کارگران مشغول کار بودند که ناگهان یکی از کارگران به علت نامشخصی از طبقه دوم به طبقه منفی یک سقوط کرد و به شدت مجروح شد”.
وی افزود: “آتش نشانان به سرعت محل حادثه را ایمن سازی کردند و کارگر ۲۲ ساله که کاملا بی هوش بود را برای معاینات پزشکی تحویل امدادگران اورژانس دادند که با تایید کادر پزشکی اورژانس، معلوم شد این کارگر جوان بر اثر شدت جراحات وارده در همان لحظات اولیه جان خود را از دست داده است”.
افسر آماده منطقه دو عملیات آتش نشانی اضافه کرد: “علت بروز این حادثه مرگبار از سوی کارشناسان آتش نشانی و عوامل انتظامی در دست بررسی است”.

یک کارگر چاه کن از عمق ۴۰متری چاهی نجات یافت

به گزارش ایلنا مورخ ۱۳۹۶/۰۹/۰۸، یک کارگر مقنی که در عمق چاه ۴۰متری محبوس شده بود توسط نیروهای امدادی نجات یافت.
این حادثه روز ۱۳۹۶/۰۹/۰۷، در یک ساختمان قدیمی حوالی جاده خاوران، حدفاصل امام علی و هاشم آباد اتفاق افتاد که طی آن یک کارگر ۳۰ ساله حین حفر چاهی به دلیل کمبود امکانات در عمق ۴۰ متری چاه محبوس شد.
بر اساس این گزارش، گروهای امدادی بعد از یک ساعت تلاش توانستند کارگر مصدوم را از ته چاه نجات داده و پس از بررسی وضعیت این کارگر وی را تحویل عوامل اورژانس دادند.

گازگرفتگی ۸ کارگر ساختمانی در پردیس

به گزارش ایلنا مورخ ۱۳۹۶/۰۹/۰۷، ۸ کارگر در یک کارگاه ساختمانی در فاز ۸ پردیس دچار گازگرفتگی شدند.
هشت کارگر ساختمانی در پردیس کرج دچار گازگرفتگی شدند.
رئیس اورژانس پردیس استفاده نادرست از وسایل گرمایشی را علت این حادثه دانست و افزود: استنشاق گاز منواکسید کربن سبب مسمومیت این کارگران شده است.
وی گفت: “مصدومان این حادثه که ۵ نفر هستند، به بیمارستان تهران منتقل شدند”.
نیروهای امدادی با دو فروند بالگرد به محل اعزام شدند؛ در این حادثه، هیچ کدام از کارگران جان خود را از دست نداده‌است.

طرح سؤال نماینده مجلس از وزیر ورزش بخاطر حجاب مربی مرد تیم تایلند در مسابقات گرگان

خبرگزاری هرانا – رامین نورقلی‌پور نماینده مردم کردکوی، ترکمن و بندرگز در مجلس شورای اسلامی از طرح سؤال از وزیر ورزش و جوانان با محوریت بررسی حواشی مسابقات کبدی در گرگان در فراکسیون ورزش مجلس خبر داد.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از فارس، رامین نورقلی‌پور امشب در جمع خبرنگاران در خصوص حواشی پیش آمده پیرامون مسابقات کبدی در گرگان و حضور سرمربی مرد تیم ملی کبدی زنان تایلند با روسری زنانه در سالن برگزاری مسابقات، اظهار کرد: “من در مورد اینکه آن تصویر در چه محیطی و در چه شرایطی گرفته شده، اطلاعی ندارم و این سؤال مطرح است که اینکه مسؤولان برگزاری مسابقات به این مربی پیشنهاد دادند که با روسری وارد سالن شود و یا موضوع دیگری دارد، اطلاعی ندارم و موضوع قابل بررسی است”.
وی اضافه کرد: “اما به طور قطع یک دوگانگی در این اتفاق مشخص است که برای ما به هیچ عنوان خوب نیست و اینکه چه با مجوز و توصیه مسؤولان این اتفاق افتاده باشد و یا اینکه خودش به طور خودسرانه این کار را انجام داده باشد کار درستی نبوده و یک دوگانگی را مشخص می‌کند”.
نماینده مردم کردکوی، ترکمن و بندرگز در مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: “از طرف دیگر اگر به واقع آقایان نباید در سالن حضور داشته باشند، این امر برای همه آقایان باید یکسان اجرا شود و شامل مربیان هم می‌شود، درغیراینصورت به نظرم این دوگانگی در اجرا قابل توجیه نیست”.
نورقلی‌پور بیان کرد: “ما باید دیدگاه‌های خود را در این ارتباط اصلاح کنیم و یک قاعده کلی در این خصوص داریم که باید به آن قواعد کلی پایبند باشیم”.
وی در پاسخ به سؤال خبرنگاری در خصوص اینکه با این اتفاق به طور قطع میزبانی‌های آینده گلستان برای مسابقات ورزشی زیر سؤال می‌رود، گفت: “این موضوع قابل پیگیری و قابل سؤال از وزیر ورزش و جوانان به عنوان بالاترین مقام مسؤول برگزاری مسابقات است”.
نماینده مردم شهرهای غرب استان گلستان با اشاره به اینکه این موضوع قابل توجیه نیست، تصریح کرد: “من بعد از انتشار این تصویر در فضای مجازی شب گذشته آن را دیدم و برایم قابل هضم نبود”.
نورقلی‌پور تأکید کرد: “این موضوع قابل پیگیری است و موضوع در مجلس شورای اسلامی در کمیسیون مربوطه از وزیر ورزش سؤال خواهد شد و اگر قانع شدیم موضوع در کمیسیون پایان خواهد یافت و اگر قانع نشدیم با توجه به اینکه موضوع گستردگی ملی پیدا کرده است، می‌توان موضوع را در صحن علنی مجلس شورای اسلامی نیز بررسی کرد”.